( 1 ) جنگ احزاب امنيّت و آسايش به مدينه بازگشت و پس از جنگ دسته‌ها و قبايل كه بيشتر از يك سال طول كشيد ، آرامش جزيرة العرب را فرا گرفت . اما يهوديان كه به دليل غدر و خيانت و دسيسه‌هايشان « 1 » ، پست و زبون شده بودند ، هنوز از گمراهى و ناجوانمردى بيدار نگشته و پند نگرفته و پس از تبعيد به خيبر منتظر بودند ، مسلمانان به فرجام بد پيكار با مشركان و بت‌پرستان گرفتار آيند . اما وقتى [ ديدند كه : ] گذر زمان به مصلحت آنان ورق خورده و در سرزمين ، به قدرت رسيده و بيش از پيش پيروز گشته‌اند ؛ در تب و تاب خشم و كينه سوختند و به توطئهء جديدى دست زدند و ساز و برگ پيكار تدارك ديدند ، تا بر پيكر اين نيروى نو پا ، ضربهء مهلكى وارد كنند و آن را از هستى بيندازند ؛ اما به تنهايى ياراى مقابله با مسلمانان را نداشتند و به طرح نقشهء خطرناكى اقدام نمودند : ( 2 ) بيست تن از سران يهود و بزرگان بنى نضير ، نزد قريشيان در مكه رفتند و مردم را به جنگ پيامبر تحريك نمودند و با قريش اعلام پشتيبانى كردند و وعدهء پيروزى دادند . قريش كه در بدر دوم ، تاب مقاومت نداشتند و پيش از رسيدن به ميدان نبرد به مكه بازگشته بودند ؛ اكنون براى جبران آبروى از دست رفته ، از آن توطئه استقبال مىكنند . اين گروه يهود ، نزد طايفهء غطفان و ساير قبايل عرب نيز رفتند و آنان را به جنگ پيامبر فرا خواندند كه بيشتر آنان ، آمادگى خود را اعلام نمودند .

--> ( 1 ) - يهوديان ، بت‌پرستى و شرك را بر دين اسلام ترجيح مىدهند و مىگويند ؛ بت‌پرستى از دين اسلام بهتر است . خداوند در سورهء نساء آيهء 51 - 52 به اين مطلب اشاره كرده و يهوديان را مورد نفرين قرار داده است . ( م ) .